HEINZ BAUT - EEN LUCHTBORING VOOR KENNIS

Een stuk vlassnoer hangt aan een zak die op de grond ligt, een warboel van 47 slanke essenhouten palen ligt overal verspreid. Te midden van de rommel steken drie palen met vlasdraad in hun midden boven de zak uit en vormen zo een drievoet.

HEINZ klimt op de driepoot en blijft even zitten, gehurkt op het kruispunt waar de drie palen samenkomen. Hij leunt naar beneden, pakt de paal die het dichtst bij hem op de grond ligt en trekt een stuk van het vlasdraad uit de zak. Dan maakt hij de paal verticaal vast aan een van de naar de hemel gerichte poten van de driepoot en bindt er een andere paal van de stapel aan vast, waardoor de driepoot met de grond is verbonden. Met de ene paal stevig aan de andere vastgemaakt, ontvouwt zich geleidelijk een bouwwerk tot een toren die naar de hemel reikt.

HEINZ

bewijst een uitstekende klimmer te zijn terwijl hij op en neer glijdt in zijn labyrint van palen, en met behendigheid en trefzekerheid test hij keer op keer de structuur van de toren en zijn kracht terwijl hij vanaf de grond omhoog gaat. Tegen de tijd dat de toren zijn top heeft bereikt, onderbreekt HEINZ zijn werk om een appel te eten.

Hoewel elke toren die ooit gebouwd is in vorm kan verschillen, gehoorzamen torens die nog niet gebouwd zijn en torens die in het verleden gebouwd zijn allemaal aan hetzelfde blijvende principe. Op de dag waarop de ultieme toren zal worden gebouwd, zal HEINZ vanaf de top verder omhoog gaan.

In de tussentijd, in afwachting van die dag, maakt hij geduldig paal en paal los, laat ze op de driepoot leunen en gooit het koord op een stapel naast de toren.

Een paar uur later, als HEINZ weer op de grond staat en wegloopt, ligt er alleen nog een hoop snoer en een verzameling essenhouten palen op elkaar gestapeld tot een kegel.